نه يك لبخند به لبم هست

 

نه يك اشكي به نگاه

 

نه توان ِ دل بريدن

 

نه اميدي به وصال

 

كه تو دوري زمن و نيست زمن تاب فراق

 

نه توان ِ نرسيدن

 

من واين راه دراز

 

چه كنم ، ره عاشقي دراز است وكودك دل تازه به پا

 

نه تحمل ز شكستن

 

من وصد ضربه ي درد

 

چه بسا دل بشكست

 

از درد فراق

 

نه بريدم ، نه رسيدم ، نه شكستم

 

به اميدي كه ميايي ،

 

دراين خانه نبستم

 

                            دل به مهر تو بستم . . .

نوشته شده در شنبه 1386/06/03ساعت 21:13 توسط شکوفه آزادگان| |