غم دوريت چه كم داشت ؟  زجفا وجور دوران 

 

كه سفر بهانه ات  شد ز براي دوري ما

 

دل كوچكم چه كم داشت ؟  ز شكوفه ي بهاران  

 

كه سفر بهانه ات  شد ز خزان اين بهاران

 

قلمم  زغم چه كم داشت ؟  ز شب فراق ياران  

 

كه سفر بهانه ات شد  كه قلم  زغم دهد جان

 

شب هجرت تو از من ، چه بسا سفر بنامند

 

همه كس خبر ندارد كه سفر بهانه ماست 

 

برو اي مسافر من  ، برو تو ، خدا به همرات

 

همه شعر من بهانه است  ز غم دوريت اي يار

 

نوشته شده در یکشنبه 1386/11/14ساعت 22:8 توسط شکوفه آزادگان| |