مي رسد پيغامي

از عزيزي ، ياري

مي گذارم بر هم ، پلكهاي پُر نم

پشت اشكهايم

مي زند او لبخند

مثل چشمانش سبز

مثل دستانش گرم

مي گشايم چشمم

چيست ؟

جز ورق ، جز دفتر

پلكهايم  پُرنم

بوسه ها  بردفتر . . .

قلم من امشب

مي كشد يك لبخند

تا بخواني آن را

وبخندي برمن   

  (:

 

نوشته شده در شنبه 1388/01/22ساعت 23:40 توسط شکوفه آزادگان| |