زمانی که یک اثر هنری بودم

شهرت جانوری است که از خودش تغذیه می کند .

آیا تا به حال تصور کرده اید که اگر به یک شیء تبدیل می شدید چه می شد ؟

یک شی ء هنری وستایش برانگیز .

اریک امانوئل اشمیث با رویکردی دینی و عرفانی داستانهای پُرمحتوایش را می آفریند .دیدگاه او در رمان (( زمانی که یک اثر هنری بودم )) به مقوله های هستی وانسان , خصلتی خاص و ویژه است .

داستان از خودکشی و ناامیدی محض ِ پسری جوان شروع می شود و در پایان قصه آنچنان متحول می شود که برای زنده ماندن خود حاضر می شود به یک شی ء مبدل شود .

شخصیتها تمام وکمال طراحی شده اند و از اسامی همچون زئوس ، آدام ، آنیبال ، لویاتان که همگی دارای ریشه ی اساطیری هستند ؛ استفاده شده است . این رمان خواندنی را انتشارات افراز در سال 1388 به چاپ مجدد رسانده است . از دیالوگهای مطرح این قصه به موارد زیر می توان اشاره کرد :

-          نادیدنی ها ارزشش را دارند که آدم برایشان وقت صرف کند .

-          موفقیت معمولا چیزی نیست که هنرمند آن را به وجود آورد بلکه این مخاطب است که آن را می آفریند .