دیازپام

لعنت به این واژه ها

که از قلم من دیوانه اند و از لبان تو دیازپام .

چشمانم

دستهایم را در جیبهایم پنهان می کنم

لبهایم را می بندم

حرفهایم را قورت می دهم .

عشق را در هر کجایم پنهان می کنم

عاقبت ؛

از چشمانم بیرون می زند .

خدا

من خدا را در قمقمه آب يافته ام ، در عطر پيچ امين الدوله ،

در خلوص برخي كتاب ها و حتي نزد بي دينان . اما تقريباً

هيچ گاه وي را نزد آناني كه كارشان سخن گفتن از اوست ، نيافته ام.

رستاخيز - كريستين بوبن

درهاي بسته

يوسف مى دانست تمام درها بسته هستند اما بخاطر خدا و به اميد او حتي به سوي درهاي بسته دويد و تمام درهاي بسته برايش بازشد...

"اگر تمام درهاي دنيا هم برويت بسته شدند دنبال درهاي بسته بدو چون خداي تو و يوسف يكيست"

درمان

براي قلب ضعيفم تو را تجويز مي كنم

كه چند وقت يكبار

با حرفهايت سكته ام بدهي .

مرگ قطعی

نه طناب و چوبه دار

نه زهر و سم کُشنده
نه اسلحه و نقشه قتل
نه حتی چاقوی برّنده

هیچ کدام برای کُشتن من نیازی نیست .
کافیست نبینمت
آن وقت ؛ مرگ من قطعی است .

نفس

ميان رفتن هايت ؛ گاهي هم بيا

تا نفسي بگيرم

مي ترسم خفه شوم در عمق نبودن هايت .

بیراهه

از بیراهه برو دیرتر برسیم

فرصت با تو بودن

کمش ؛ کم است .

جسارت

 

سیب می چینم 

سیب سرخ

می خواهم ببینم چه کسی جرات دارد مرا از بهشت بیرون کند .

 

 

مستي

جالب اينجاست كه بي باده و مي مست شديم  !

يكي . . .

ترجيح مي دم

خيلي از اون يكي ها باشم
تا
يكي از اون خيلي ها .

شاهرگ

انگار كه شاهرگ افكارم را زده باشي ؛

يك لحظه بند نمي آيد انديشه ات .

سنگفرش

سنگ فرش خیابان را دوست دارم ؛

چون مرا به تو می رساند
و
تو را دوست دارم ؛
چون مرا به خدا می رسانی .

دانه های یلدا

انار دانه می کنم . نه برای یلدا برای کُشتن ثانیه های پائیزی که برگهای دفتر خاطراتم را زرد کردند . انار دانه می کنم . نه برای یلدا برای اینکه خون دل را با چشم سر ببینم . تا دانه دانه های تسبیح طبیعت را زیر انگشتانم لمس کنم . من با دانه های انار خدایم را تسبیح می گویم . اناردانه می کنم . تا دلهای سفید و پاک هر دانه را ببینم ، دیرگاهی است که دل پاک ندیده ام . انار دانه می کنم . نه برای یلدا ؛ برای اینکه بیاموزم از سهراب : چگونه چون انار خون به دل باشم و رعنا را به خنده بیاندازم . من اناری را می کنم دانه به خود می گویم : کاشکی شبهایم همه شب یلدا بود .

شکوه های یونسی

 

گرفتند آبی دریا زدستم

                                        مرا بر موج  دریاها  ببستند

ندانستند که من را طاقتی نیست

                                        بر این دریای طوفانی نشستن

شکستند کلک پویای امیدم

                                    چه بی رحمانه این غم را دریدند !

گمان کردند که دل را هم شکستند

                                       ندانستند که  دل  را بر تو بستم

شکستند و  بریدند و دریدند

                                     که شاید  یونس  از  ماهی  بگیرند

عجب از مردمان ساده انگار

                                    گناه   یونس  از ماهی  ببینند !

 

داغ دل

 

روز به روز

               بي تاب تر

شب به شب

                بي خواب تر

 

چيست سهم من ز تو ؟

جز

داغ دلي هر روز ،  داغتر

 

دشت وگل

 

به هر بهانه اي باز

دوباره نزد من آي

گشاده كن دودستت

كه جاي گيرم آنجا

ميان دشت چشمت

خجل شوَم دوباره

تو دشت سبز من شو

منم گلت دوباره

 

 

گریه های خنده دار

 

باسلام گرم تو ، عزيز دل

دامنم ز اشك شوق ، پر مليله شد

 

گريه ام به خنده آميخته شد

اشكهاي ناتمام من ريخته شد

 

با صداي مهربان تو ، دوباره باز

موج بي قرار دل به ساحلش رسيده شد

 

بس شب سياه نشسته ام به انتظار

باصداي تو پرده هاي شب دريده شد

 

بعد از اينم از فراق ، پيش از اينم اشتياق

گريه هاي خنده دار ، خنده هاي گريه وار

 

باز با صداي مهربان تو

قلب من به اين جنون كشيده شد

 

دخیل

 

باز هم التهاب لحظه ها

باز هم عشقم به روي صحنه ها

باز مي آيي و من

مثل آتش ناشكيب

 مي گدازم در نگاه گرم تو

واي بر من كه مي سوزم در آن

طرح زيباي گل لبخند تو

باز هم التهاب ديدنت

گُر گرفته در تمام دفترم

اين كه مي خواني عزيزم شعر نيست

واژه هاي سوخته در دفتر است

بازهم صدها نگاه پُر دخيل

مي كُنم بر چشم سبز روشنت

 

فقط گاهی

 

فقط گاهي

به لبخندي ، به جادويي كه در چشمان خود داري

توشادم كن

نواي خنده هايت را نثارم كن

 

فقط گاهي

بخوان خطي ، كتاب قصه هايم را تو باوركن

تمام غصه هايم را تو پر پر كن

 

فقط گاهي